Mijn muzische reis op Odisee

Ik ben mijn hele leven lang al graag creatief bezig geweest op allerlei vlakken (muziekschool, knutselen, bloemschikken, dansen, juwelen maken, schilderen, handwerk, verkleedspelletjes, …). Dit was vooral iets ‘van mezelf’ en veranderde door de jaren heen en verminderde naargelang mijn leven drukker werd.

Het gebrek aan creativiteit in mijn (professionele) leven was één van de grote redenen waarom ik beslist heb om de opleiding Bachelor Lager Onderwijs te volgen. Ik hoopte in al mijn lessen mijn creativiteit te kunnen aanwenden en de leerlingen mee te nemen in dit enthousiasme.

In het eerste semester van de opleiding heb ik in de verschillende practica meer ideeën en inzichten gekregen in hoe ik zelf muzisch aan de slag kan gaan in de klas. Kinderen zijn nog creatief en opener naar het muzische toe dan volwassenen. Als er dan niet alleen geëvalueerd wordt op de resultaten maar ook het welbevinden en het proces 
vooropstaan, gaan de leerlingen ook meer durven experimenteren en zichzelf kunnen vernieuwen.

Na het eerste semester ben ik vol goede moed aan het tweede semester begonnen. Dit was in academiejaar 2013-2014, toen er nog niet gewerkt werd met het boek “Zeppelin” van Koen Crul.

Echte oogopeners waren de twee muzische workshops die ik in 2014 gevolgd heb. De workshop improvisatie zorgde voor heel veel inspiratie en deed me beseffen dat iedereen kan improviseren, ook al denk je vooraf van niet. Deze workshop heeft er voor gezorgd dat ik minder opzie tegen drama-lessen.

De tweede workshop was een algemene muzische workshop rond het boek ‘Zeppelin’, dat toen nog niet tot onze leerstof behoorde. Ik was echter meteen fan van het boek omdat het een heel duidelijk en handig overzicht geeft van de mogelijkheden binnen muzische opvoeding. Dankzij de voorbeeldlessen die we tijdens de workshop hebben uitgevoerd, werd me duidelijk dat het muzische echt overal te vinden is! Ik ben dan ook meteen op zoek gegaan naar dit boek. Deze workshop zorgde er ook voor dat ik beter kon uitleggen waarom mijn lessen MuzO al dan niet ‘muzisch’ waren.

Wegens omstandigheden heb ik in AJ 2013-2014 geen examen kunnen afleggen voor MuzO 2. Vanaf dat moment werd het muzische groeipad dat ik zou volgen, gekenmerkt door wegenwerken en omleidingen.

Tijdens AJ 2014-2015 zou ik zowel MuzO 3 (1ste semester) als MuzO 2 en 4 (2de semester) volgen. Ik ben dan ook vol goede moed begonnen aan de leerstof en de practica voor MuzO 3. Groot was mijn verbazing dat het hele curriculum gewijzigd was en Zeppelin nu ook voor ons als didactische handleiding werd gebruikt! Aangezien ik er daarvoor nog niet mee gewerkt had op school, was het even aanpassen toen er in de practica niet meer over de ‘aspecten van beeld’ maar over de ‘bouwstenen’ werd gesproken. Gelukkig herkende ik dat uit mijn workshop en ben ik me er met plezier verder in gaan verdiepen. 

Ik was dan ook zeer gemotiveerd om het examen af te leggen maar wederom gooiden persoonlijke omstandigheden roet in het eten. Ik heb toen ook beslist om MuzO 3 en 4 verder door te schuiven naar het volgende AJ. MuzO 2 wou ik wel nog afwerken.

Aan het begin  van het semester moesten we ook drie actiepunten formuleren die ons zouden gaan bewegen tot muzische groei.

Dit waren mijn drie actiepunten:

• Grenzen verleggen in plaats van me te beperken tot wat ik al ken/kan.
• Mij verdiepen in de domeinen waarbij ik me nog onzeker voel (drama en bewegingsexpressie).
• Focussen hoe ik op een gestructureerde manier mijn ideeën kan overbrengen op de leerlingen.

Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk practica opnieuw te volgen maar om gezondheidsredenen is dat niet gelukt. Door de ziekenhuisopname en zware revalidatie van mijn zoon was er voor mij ook geen ruimte om de taken en het mondeling examen te voltooien.

Gelukkig kreeg ik dit academiejaar de kans om het hele MuzO-curriculum in één keer te voltooien, dat wil zeggen: MuzO 2 + 3 + 4 + MMS 5. Het was heel even zoeken wat de beste aanpak hiervoor was. Ik heb dan ook beslist om de logica van Zeppelin te volgen en rekening te houden met de muzische cirkel.

Gezien ik tijdens AJ 2014-2015 de leerstof van MuzO 2 én MuzO 3 had doorgenomen, was het gemakkelijker om die logica te blijven behouden in alle taken en muzische lessen (zowel tijdens stage als vervangingen). Gelukkig is MuzO één van mijn favoriete vakken, zowel om te geven als te krijgen zodat het eigenlijk wel klopte om alles meteen te integreren.

Mijn muzische groei is niet zonder hindernissen verlopen. Toch voel ik zelf dat ik een grote vooruitgang heb gemaakt. Vóór deze opleiding was ik creatief maar niet 100% muzisch. Na het doorlopen van dit curriculum heb ik het gevoel dat alles op zijn plaats valt. Ik ben nog niet in elk deeldomein even zelfzeker of getalenteerd, maar dit zal zeker groeien naarmate ik meer ervaringen opdoe. Ik heb in elk geval geleerd om risico’s te durven nemen en andere wegen te bewandelen dan het gekende pad. Daardoor is mijn visie veel ruimer en ben ik zelf veel ‘rijker’ geworden. Ik kijk er naar uit om zelf een klas te hebben die ik kan meenemen op een muzische reis.

Moderne dans vs ballroom dancing

In een ver verleden ben ik ooit eens naar een voorstelling moderne dans gaan kijken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet de hele voorstelling heb volgehouden: te abstract voor mij!  Geef mij maar de romantiek van de Weense wals, de passie van de Argentijnse tango, de energie van een Cubaanse salsa of het improviseren op pop en rock!

Zelf sta ik zelden stil als de muziek aanstekelijk is en op feestjes ben ik meestal een van de eersten op de dansvloer, dus ik heb ABSOLUUT niets tegen dansen en bewegingsexpressie.

Toen ik echter "verplicht" voor een taak van Muzo 2 op zoek moest gaan naar een eigentijds voorbeeld binnen het domein bewegingsexpressie/dans, kwam ik achter de oorzaak van het probleem: ik ben gewoon niet gemaakt om een voorstelling van twee uur dans uit te zitten als ik niet mee kan dansen of me niet kan inleven omdat de muziek/dansstijl mij niet aanstaat! Ik vond eveneens de oplossing voor mijn probleem: het kanaal van Cinedans op YouTube, gevonden via doorklikken nadat ik de voorbeelden uit de presentatie van de docente had bekeken.

Vooral de korte stukjes uit de "One Minute Dance Film Contest" spraken mij ongelooflijk aan en ga ik wat vaker bekijken om inspiratie op te doen!

En wie weet, misschien word ik ooit nog fan van moderne dans! :-)

De kracht van beeldende therapie

De zomer van 2015 heb ik noodgedwongen -wegens persoonlijke redenen- doorgebracht op een PAAZ-afdeling. Een belangrijk deel van het programma was de beeldende therapie.

Gelukkig was dat ook de therapie waar ik het hardst naar uitkeek én het meeste aan had. De sessies waren soms confronterend maar hebben vooral mijn ogen geopend en laten inzien dat iedereen op een andere manier tot creativiteit kan komen. Wat mij het meeste bijbleef, is dat 'kunst' als het ware écht uit jezelf moet komen en je dan de beste resultaten krijgt. 

Het was niet de makkelijkste periode uit mijn leven maar als ik eerlijk ben, heeft het me ook veel inspiratie gegeven voor de rest van mijn leven en is er ook extra bagage toegevoegd aan mijn muzische levensfilosofie.

Hoe het begon...

Walt Disney

Lang lang geleden, toen de dieren nog spraken, kwam er een vrolijke, blije baby ter wereld: ik dus! Mijn ouders noemden mij Elly (wat ik trouwens een héél mooie naam vind, dank je wel ouders!) maar eigenlijk voelde ik mij vaak een Alice... Alice in wonderland.

Volgens mijn ouders -ik was er zelf wel bij, maar de herinneringen van mijn eerste levensjaren zijn wat vaag- was ik nieuwsgierig, fantasierijk en creatief. Soms voelde ik mij klein, als jongste tussen twee véél oudere zussen, maar meestal voelde ik mij groot, gezien ik al heel snel een groeispurt kreeg en boven iedereen in de klas uit toornde, zélfs de jongens!

Ik was toen geen echt meisje-meisje, maar beleefde avonturen met de buurjongens, want ja, ik was het enige meisje in de buurt én in mijn maat waren er maar weinig roze bloemenjurkjes te vinden. Die waren trouwens niet handig om in bomen te klimmen of op safari te gaan in de bossen in de buurt.

Toch was er wel iets meisjesachtig aan mij: ik knutselde graag... en veel... en vaak! Mijn ouders konden niet genoeg papier, lijm, potloden, verf e.d. aanslepen, net zo min als er genoeg plaats was om alles tentoon te stellen.


Als ik niet zat te knutselen, dan las ik wel in boeken om te bekomen van mijn wilde avonturen. Want vaak wilde ik ook alleen zijn, en mij amuseren met mijn Playmobil of mijn imaginair vriendje: een spookje met de naam Klippie.

Walt Disney

Toen ik oud genoeg was, mocht ik EINDELIJK naar de muziekschool! Want net als mijn mama en mijn grote zus wilde ik leren piano spelen! Dat ik daarvoor ook de zanglessen moest doorstaan, nam ik er graag bij. Ook al was het redelijk teleurstellend dat ik bij samenzang steeds met de jongens moest mee zingen, omdat ik niet zo hoog kon als de meisjes én daar ook te veel bovenuit stak.

Niet dat ik zingen niet leuk vind hoor, maar geef mij maar een leuk deuntje op de radio om mee te zingen of eens een leuke karaoke- of Sing Star-avond! Ik liep (en loop) dus regelmatig zingend door het huis en het is vaak een geluk dat er niemand met mij aan carpooling doet! :-)

Na het pianospelen -wat niet meer te combineren viel met mijn studies Latijn-Wiskunde- ben ik toch nog muzisch bezig gebleven. Maar daarover meer in een andere post.

Groetjes,
Elly-ce in Wonderland