Muzofolio, muzo-map of muzen-box

Ik vind het persoonlijk heel belangrijk dat al het (muzisch) werk van de leerlingen bewaard blijft. Dit kan in een muzo-map of muzen-box die ze ook mee naar huis krijgen. 

Net zoals wij in de opleiding hebben gedaan, vind ik het nog belangrijker dat elke leerling zijn muzische groei kan bijhouden gedurende de lagere school. Hiervoor zou ik -als de collega's er ook achter staan natuurlijk- een muzofolio opstarten die gedurende de hele lagere school mee overgaat naar de volgende klas. Hier kunnen foto's en bewijsmateriaal verzameld worden, de evaluatiebladen mee in gestoken worden en de leerlingen nog eigen ideeën of bedenkingen aan toevoegen.
Ook de leerkracht werkt mee door reacties te geven op het werk en op de reflecties van de leerling. Op die manier vormt het portfolio een overzicht van jarenlang muzische vorming en evolutie.

 

Voorbeeld Lutgard Blondeel

In 'Zeppelin' staat het duidelijk beschreven : 'Een portfolio is een doelgerichte verzameling van werk van een leerling, waarin inspanningen, vooruitgang en verwezenlijkingen aangetoond worden ...  De portfolio omvat duidelijke bewijzen van zowel de reflectie van de leerling over diens eigen prestaties als de bemerkingen van de leerkracht op het werk en op de reflectie van de leerling. '

 

Voorbeeld Kelsey Van Den Driessche

Het is meteen een kans om met foto's het beeldend werk in 3 dimensies te 'bewaren', want in een gezin met een aantal kinderen is het niet altijd gemakkelijk om al die werkjes bij te houden. Een foto laat toch een herinnering na van een beeldend werk.

De jongste leerlingen kunnen nog niet schrijven in het portfolio, maar er wel een impressie in tekenen.  De leerkracht kan een korte zin of enkele woorden noteren die van belang zijn.

Voorbeeld Krizia De Meester

Ik heb nog geen voorbeeld van een muzofolio of muzo-map uitgewerkt (behalve die van mezelf gedurende de opleiding dan) omdat ik het belangrijk vind dat de leerlingen zelf hun stempel erop mogen drukken. Wat ik wel leuk vind is dat er aan de voorkant plaats is om iets in de kijken te zetten waar ze echt trots op zijn en dat er met een kaft en losse bladeren gewerkt wordt, zodat er gemakkelijk dingen bijgestoken of verstoken kunnen worden!

Voorbeeld van Liesann Van Mol

Bronnen:
Muzofolio Lutgard Blondeel - http://muzofoliolutgardeblondeel.blogspot.be/p/evaluatiekoffer.html
Muzofolio Liesann Van Mol - http://muzofolioliesannvanmol.blogspot.be/p/evaluatiekoffer.html
Muzofolio Kelsey Van Den Driessche - http://muzokelseyvandendriessche.blogspot.be/2013/12/muzisch-evalueren-doe-je-zo-10.html
Muzofolio Krizia De Meester - http://muzokriziademeester.blogspot.be/p/evaluatiekoffer.html

Mijn muzische reis op Odisee

Ik ben mijn hele leven lang al graag creatief bezig geweest op allerlei vlakken (muziekschool, knutselen, bloemschikken, dansen, juwelen maken, schilderen, handwerk, verkleedspelletjes, …). Dit was vooral iets ‘van mezelf’ en veranderde door de jaren heen en verminderde naargelang mijn leven drukker werd.

Het gebrek aan creativiteit in mijn (professionele) leven was één van de grote redenen waarom ik beslist heb om de opleiding Bachelor Lager Onderwijs te volgen. Ik hoopte in al mijn lessen mijn creativiteit te kunnen aanwenden en de leerlingen mee te nemen in dit enthousiasme.

In het eerste semester van de opleiding heb ik in de verschillende practica meer ideeën en inzichten gekregen in hoe ik zelf muzisch aan de slag kan gaan in de klas. Kinderen zijn nog creatief en opener naar het muzische toe dan volwassenen. Als er dan niet alleen geëvalueerd wordt op de resultaten maar ook het welbevinden en het proces 
vooropstaan, gaan de leerlingen ook meer durven experimenteren en zichzelf kunnen vernieuwen.

Na het eerste semester ben ik vol goede moed aan het tweede semester begonnen. Dit was in academiejaar 2013-2014, toen er nog niet gewerkt werd met het boek “Zeppelin” van Koen Crul.

Echte oogopeners waren de twee muzische workshops die ik in 2014 gevolgd heb. De workshop improvisatie zorgde voor heel veel inspiratie en deed me beseffen dat iedereen kan improviseren, ook al denk je vooraf van niet. Deze workshop heeft er voor gezorgd dat ik minder opzie tegen drama-lessen.

De tweede workshop was een algemene muzische workshop rond het boek ‘Zeppelin’, dat toen nog niet tot onze leerstof behoorde. Ik was echter meteen fan van het boek omdat het een heel duidelijk en handig overzicht geeft van de mogelijkheden binnen muzische opvoeding. Dankzij de voorbeeldlessen die we tijdens de workshop hebben uitgevoerd, werd me duidelijk dat het muzische echt overal te vinden is! Ik ben dan ook meteen op zoek gegaan naar dit boek. Deze workshop zorgde er ook voor dat ik beter kon uitleggen waarom mijn lessen MuzO al dan niet ‘muzisch’ waren.

Wegens omstandigheden heb ik in AJ 2013-2014 geen examen kunnen afleggen voor MuzO 2. Vanaf dat moment werd het muzische groeipad dat ik zou volgen, gekenmerkt door wegenwerken en omleidingen.

Tijdens AJ 2014-2015 zou ik zowel MuzO 3 (1ste semester) als MuzO 2 en 4 (2de semester) volgen. Ik ben dan ook vol goede moed begonnen aan de leerstof en de practica voor MuzO 3. Groot was mijn verbazing dat het hele curriculum gewijzigd was en Zeppelin nu ook voor ons als didactische handleiding werd gebruikt! Aangezien ik er daarvoor nog niet mee gewerkt had op school, was het even aanpassen toen er in de practica niet meer over de ‘aspecten van beeld’ maar over de ‘bouwstenen’ werd gesproken. Gelukkig herkende ik dat uit mijn workshop en ben ik me er met plezier verder in gaan verdiepen. 

Ik was dan ook zeer gemotiveerd om het examen af te leggen maar wederom gooiden persoonlijke omstandigheden roet in het eten. Ik heb toen ook beslist om MuzO 3 en 4 verder door te schuiven naar het volgende AJ. MuzO 2 wou ik wel nog afwerken.

Aan het begin  van het semester moesten we ook drie actiepunten formuleren die ons zouden gaan bewegen tot muzische groei.

Dit waren mijn drie actiepunten:

• Grenzen verleggen in plaats van me te beperken tot wat ik al ken/kan.
• Mij verdiepen in de domeinen waarbij ik me nog onzeker voel (drama en bewegingsexpressie).
• Focussen hoe ik op een gestructureerde manier mijn ideeën kan overbrengen op de leerlingen.

Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk practica opnieuw te volgen maar om gezondheidsredenen is dat niet gelukt. Door de ziekenhuisopname en zware revalidatie van mijn zoon was er voor mij ook geen ruimte om de taken en het mondeling examen te voltooien.

Gelukkig kreeg ik dit academiejaar de kans om het hele MuzO-curriculum in één keer te voltooien, dat wil zeggen: MuzO 2 + 3 + 4 + MMS 5. Het was heel even zoeken wat de beste aanpak hiervoor was. Ik heb dan ook beslist om de logica van Zeppelin te volgen en rekening te houden met de muzische cirkel.

Gezien ik tijdens AJ 2014-2015 de leerstof van MuzO 2 én MuzO 3 had doorgenomen, was het gemakkelijker om die logica te blijven behouden in alle taken en muzische lessen (zowel tijdens stage als vervangingen). Gelukkig is MuzO één van mijn favoriete vakken, zowel om te geven als te krijgen zodat het eigenlijk wel klopte om alles meteen te integreren.

Mijn muzische groei is niet zonder hindernissen verlopen. Toch voel ik zelf dat ik een grote vooruitgang heb gemaakt. Vóór deze opleiding was ik creatief maar niet 100% muzisch. Na het doorlopen van dit curriculum heb ik het gevoel dat alles op zijn plaats valt. Ik ben nog niet in elk deeldomein even zelfzeker of getalenteerd, maar dit zal zeker groeien naarmate ik meer ervaringen opdoe. Ik heb in elk geval geleerd om risico’s te durven nemen en andere wegen te bewandelen dan het gekende pad. Daardoor is mijn visie veel ruimer en ben ik zelf veel ‘rijker’ geworden. Ik kijk er naar uit om zelf een klas te hebben die ik kan meenemen op een muzische reis.

Muzofolio overload

Ik dacht dat ik een héél strak plan had om eens op Google en Pinterest te kijken naar voorbeelden van muzisch evalueren... Niet dus!

Volgens mij zijn er héél wat studenten die een digitaal portfolio bijhouden en allemaal dezelfde taak hebben gekregen. Ik werd overspoeld met blogs en Pinterest-boards met ook héél vaak dezelfde technieken en materialen (en verbazend vaak dezelfde foto's... vreemd!). Het lijkt mij steeds moeilijker om zelf nog dingen te verzinnen, want er bestaat al héél wat online.

Op Google ben ik op een uitgebreid document uitgekomen waar maar liefst 53 -ja, je leest het goed: DRIEËNVIJFTIG- evaluatietechnieken opstaan. Probeer daarna nog maar eens origineel uit de hoek te komen! Gelukkig laat ik mij niet snel uit het lood slaan, en kan ik hier voldoende inspiratie uithalen om er daarna mijn eigen creativiteit op los te laten!

Op Pinterest blijken dan weer de post-its en smileys heel populair. Ook wasknijpers doen het goed! Onderstaande ideetjes vond ik wel een goed begin om zelf een techniek mee uit te werken:

afbeeldingen van verschillende boards op Pinterest

Ik ben zelf ook benieuwd naar de resultaten!

Tot binnenkort,
Elly

Inspiratie-chaos

Gezien mijn merkwaardig traject voor muzische vorming tijdens de opleiding en de chaos in mijn persoonlijk leven, is er nu een grote inhaalbeweging nodig voor mijn muzofolio en muzoblog.

Toen ik een goede drie jaar geleden aan mijn opleiding begon, was ik reeds creatief bezig én een fervent (kinder)boekenverzamelaar. En ik verzamel niet alleen boeken, maar mijn zolder zit ook overvol met knutselmateriaal, wol, schildersmateriaal, etc. Ik vind het heerlijk om in sommige (goedkope) winkels rond te lopen en alles te kopen/verzamelen waar ik vrolijk van wordt en creatieve inspiratie. Tijdens de opleiding -en dan vooral tijdens de stages- is dit alleen maar erger geworden.

Als je dan wegens omstandigheden drie pogingen onderneemt om MuzO 2 te vervolledigen, 1 1/2 poging voor MuzO 3 en dan daarna de kans krijgt om op één academiejaar toch tegelijk de vakken MuzO 2 + MuzO 3 + MuzO 4 + MMS 5 af te leggen, wordt ook de 'administratieve' chaos héél groot... Taken lopen in elkaar over, muzofolio's overlappen elkaar en de chronologie is moeilijk te handhaven. En dan blijven dingen al wel eens liggen... bv. een muzoblog bijhouden of je muzofolio netjes op papier uitwerken!

Zo moet ik nu -nu ik mijn blog ben gestart- meteen ook 3 jaar inspiratie en verzameld werk op mijn blog zien te zetten. Misschien vraag je je af: waarom alles op je blog zetten? Wel, het antwoord is heel eenvoudig: als ik iets doe, doe ik het meteen goed! Dus waarom een blog bijhouden enkel "omdat het moet voor de opleiding"? Waarom niet meteen een volledig blog maken, en dat regelmatig updaten, zodat het misschien ook handig/nuttig/inspirerend kan werken voor andere mensen (en toekomstige studenten! ;-) )

Dus, bij deze neem ik mij voor op regelmatige basis mijn reeds verzamelde inspiratie online te zetten én ook mijn nieuwe inspiratie toe te voegen!

Ik wens mezelf veel succes en jullie veel leesplezier!

Groetjes,
Elly

Hoe het begon...

Walt Disney

Lang lang geleden, toen de dieren nog spraken, kwam er een vrolijke, blije baby ter wereld: ik dus! Mijn ouders noemden mij Elly (wat ik trouwens een héél mooie naam vind, dank je wel ouders!) maar eigenlijk voelde ik mij vaak een Alice... Alice in wonderland.

Volgens mijn ouders -ik was er zelf wel bij, maar de herinneringen van mijn eerste levensjaren zijn wat vaag- was ik nieuwsgierig, fantasierijk en creatief. Soms voelde ik mij klein, als jongste tussen twee véél oudere zussen, maar meestal voelde ik mij groot, gezien ik al heel snel een groeispurt kreeg en boven iedereen in de klas uit toornde, zélfs de jongens!

Ik was toen geen echt meisje-meisje, maar beleefde avonturen met de buurjongens, want ja, ik was het enige meisje in de buurt én in mijn maat waren er maar weinig roze bloemenjurkjes te vinden. Die waren trouwens niet handig om in bomen te klimmen of op safari te gaan in de bossen in de buurt.

Toch was er wel iets meisjesachtig aan mij: ik knutselde graag... en veel... en vaak! Mijn ouders konden niet genoeg papier, lijm, potloden, verf e.d. aanslepen, net zo min als er genoeg plaats was om alles tentoon te stellen.


Als ik niet zat te knutselen, dan las ik wel in boeken om te bekomen van mijn wilde avonturen. Want vaak wilde ik ook alleen zijn, en mij amuseren met mijn Playmobil of mijn imaginair vriendje: een spookje met de naam Klippie.

Walt Disney

Toen ik oud genoeg was, mocht ik EINDELIJK naar de muziekschool! Want net als mijn mama en mijn grote zus wilde ik leren piano spelen! Dat ik daarvoor ook de zanglessen moest doorstaan, nam ik er graag bij. Ook al was het redelijk teleurstellend dat ik bij samenzang steeds met de jongens moest mee zingen, omdat ik niet zo hoog kon als de meisjes én daar ook te veel bovenuit stak.

Niet dat ik zingen niet leuk vind hoor, maar geef mij maar een leuk deuntje op de radio om mee te zingen of eens een leuke karaoke- of Sing Star-avond! Ik liep (en loop) dus regelmatig zingend door het huis en het is vaak een geluk dat er niemand met mij aan carpooling doet! :-)

Na het pianospelen -wat niet meer te combineren viel met mijn studies Latijn-Wiskunde- ben ik toch nog muzisch bezig gebleven. Maar daarover meer in een andere post.

Groetjes,
Elly-ce in Wonderland